Η αλήθεια είναι πως φέτος ήταν ένα από τα ωραιότερα καλοκαίρια της ζωής μου. Είχε πολλές διακοπές, πολλή ξεκούραση/χαλάρωση, ένα αυτοκίνητο και μια ευτυχή κατάληξη όσον αφορά στην επαγγελματική τοποθέτηση.
Αυτόν τον Σεπτέμβρη αισθάνομαι σαν να έχω ξεκινήσει σε νέα βάση. Ο Σεπτέμβρης είναι μια μικρή Πρωτοχρονιά, πιο μελαγχολική και με λιγότερη χρυσόσκονη. Βάζεις όμως προτεραιότητες, κάνεις λίστες, μπαίνεις στη διαδικασία για νέα ξεκινήματα. Κάπως έτσι το βιώνω και εγώ.
Είμαι πάλι στη Χαλκίδα, στο ίδιο σχολείο και στο ίδιο σπίτι. Δεν το νιώθω σαν dejá-vú αλλά σαν μια ευχάριστη αίσθηση οικειότητας.
Πρέπει να οργανωθώ και να ξεκινήσω διάβασμα, να βρω κανένα ιδιαίτερο, να γράψω και καμιά ιστορία, να πάω και ένα γυμναστήριο…Και να τα χωρέσω όλα στη βδομάδα για να έχω το σαβ/κο ελεύθερο για βόλτες στην Αθήνα με την αγάπη μου και καφέδες με τους φίλους μου.
Οι διακοπές φέτος ξεκίνησαν με το Μεσολόγγι για το γάμο της φίλης μας Μ3. Ένα πρωινό Παρασκευής λοιπόν, η Μ. , η Α. και εγώ επιβιβαστήκαμε στο αμάξι της Α. και φτάσαμε μετά από 3 ώρες στο Μεσολόγγι. Ήμασταν πολύ χαρούμενες για το ότι θα βλέπαμε τη Μ3 μιας και είχαμε 2 χρόνια να τη δούμε από κοντά. Την είδαμε το ίδιο απόγευμα και το βράδυ σπίτι της για το τραπέζι προ του γάμου. Η Μ3 είναι το πιο γλυκό κορίτσι ever και φαινόταν πάρα πολύ ήρεμη παρά την κοινή αντίληψη περί νυφικού άγχους πριν το γάμο. Το Σάββατο του γάμου ήρθε και η Μ2 που λόγω δουλειάς δεν μπορούσε να μας ακολουθήσει από την Παρασκευή. Η τελετή ήταν πολύ ωραία, η Μ3 κούκλα νύφη και το γλέντι μετά τρικούβερτο. Υπάρχουν και βιντεάκια χορού που μας καίνε όλες! Το μόνο μελανό σημείο ήταν η επίθεση των γιγαντιαίων κουνουπιών που είχε κύριο θέμα την Α. Στη συνέχεια, -βλέπε Κρήτη- ήρθε και η σειρά μου και αν υπολογίσουμε την μόνιμη αλλεργία της Μ. μπορούμε να πούμε ότι αυτό το καλοκαίρι ήταν η χαρά του Zirtec!
Μετά το Μεσολόγγι η Α. και εγώ αποδεχτήκαμε την ευγενική πρόσκληση της Μ. να μας φιλοξενήσει στο πατρικό της στο Ηράκλειο Κρήτης. Η Μ2 δυστυχώς δεν μπορούσε να ακολουθήσει λόγω δουλειάς (πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι η μόνη που κάνει μια σοβαρή δουλειά και οι υπόλοιπες κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε αργόσχολες) Επιλέξαμε ομόφωνα την Α. ως οδηγό μας μιας που το ταξίδι στο Μεσολόγγι μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και δεν το μετανιώσαμε (δεν ξέρω η ίδια βέβαια…) Η Κρήτη είναι πανέμορφη και φυσικά δεν φτάνει μία εβδομάδα να τη γυρίσεις αλλά πήραμε μια καλή γεύση. Highlights: Πλάκα-Σπιναλόγκα, επηρεασμένες από το βιβλίο (Το Νησί, Victoria Hislop) Ελαφονήσι που εμένα δεν μου φάνηκε πολύ κόκκινη η άμμος, η παραλίες Βαθιανού Κάμπος και Κοκκίνι Χάνι με τα κύματα, το Μαράθι που δεν είδαμε τον Μητσοτάκη αλλά πολλές πάπιες (!!), ο κινέζος θείος, η μπογάτσα και τα Χανιά.
Και ενώ μ’ αυτά και μ’ εκείνα πέρασε σχεδόν ο Ιούλιος, ήρθε ο Αύγουστος, πήρε άδεια ο Γ. και επιτέλους τον χόρτασα λιγάκι. Κανονίσαμε και τις διακοπές μας και τέλος Αυγούστου κινήσαμε με το starlet και το GPS-MLS για την Λευκάδα, όπου τα λόγια είναι περιττά. Βασικά, άμα είσαι με τον έρωτά σου, και στο πιο χάλια μέρος να είσαι δεν σε πειράζει αλλά όταν κολυμπάτε στα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, με θέα απόκρημνους λευκούς βράχους, ε, είναι όνειρο. Και επειδή ο Γ. είχε την γενική εποπτεία και προγραμματισμό, του αξίζει το βραβείο καλύτερου αγοριού του πλανήτη!
Αυτά λοιπόν είχε να πει το blog στην επιστροφή του μετά τις διακοπές και ακολουθούν το τι άκουγα όσο κατέγραφα τα παραπάνω και μικρά μηνυματάκια…
Προς Μ: Συγχαρητήρια για την είσοδο σου στη δημόσια εκπαίδευση full time. Τώρα θα δεις τα ωραία…
Προς Α: Έσκισες στα γραπτά οπότε μην το σκέφτεσαι… Όσο καθυστερείς τη ρουτίνα του δημοσίου, τόσο καλύτερο για την ψυχική σου υγεία!
Προς Κ: Τα δύσκολα πέρασαν!!
Προς Σ: Επιτέλους Αθήνα! Γεεεεεεεεεεεες!
Προς Χ: ότι λέω και στην Α. αν και νομίζω ότι τώρα έχεις πολύ καλύτερα πράγματα ν ασχοληθείς!
Playlist
Voodoo child και ‘Το Γράμμα’-Φάμελλος σε Σιδηρόπουλο και Γερμανό
Η γη απ’ τα αστέρια-Φώτα που σβήνουν
Ένα τραγούδι για το χειμώνα-Πανούσης
Βάλτο στα πόδια-Πέτα
Στερεότυπα-Γαλάνη
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαλκιδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαλκιδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2008
Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι…
Πέρασε τόσο γρήγορα όσο ήρθε. Ένας μήνας στη Ρόδο και δύο στην αγαπημένη Αθήνα. Και σε λίγες μέρες η Χαλκίδα θα προστεθεί στη λίστα των πόλεων που μ’ έχουν φιλοξενήσει. Όμως τι συγκλονιστικά πράγματα συνέβησαν το φετινό καλοκαίρι;
Ιούνιος Ρόδου
Ο Ιούνιος μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο του πιο γεμάτου μήνα αλλά ταυτόχρονα του πιο διασκεδαστικού. Ήταν επίσης ο μήνας των επισκέψεων. Μ2, Μ, Α. και για ένα 24ωρο η τετράδα βρέθηκε μαζί σε διακοπές. Πριν τα κορίτσια είχε έρθει ο πατέρας, που όταν έφυγε φορτώθηκε δύο βαλίτσες και ένα σακ βουαγιάζ- παρόλα αυτά πάλι δύο τεράστιες βαλίτσες γέμισαν με την οριστική αναχώρησή μου από το νησί των ιπποτών. Δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω από τα highlights γι’ αυτό θα παραθέσω διάφορα και εσείς διαλέγετε το καλύτερο: Είδαμε το περίφημο Colorado, ένα κλαμπ με πολύ ωραίες φωνές στο live –αλλά απαίσιο στυλίστα και πολλούς πέφτουλες Άγγλους τουρίστες, οδήγησε η Α. στη Λίνδο, κάναμε μπάνια μέχρι τελικής πτώσεως, φάγαμε σε Κινέζικο αλλά μας βγήκε ξινό λόγω ιπτάμενης κατσαρίδας-τέρατος και τρέχαμε να προλάβουμε το καράβι αλλιώς η Μ2. θα έμενε άλλη μια μέρα μαζί μας (μήπως να το χάναμε τελικά;) Έπρηξα τους πάντες με το γιουβέτσι μου (ένα πολύπλοκο φαγητό έμαθα να μαγειρεύω και εγώ, να μη το διαφημίσω;) και ολοκλήρωσα πανηγυρικά τα μαθήματα με τον Brian με την εκμάθηση της λέξης ‘βρέχει’ που εκείνος πρόφερε ‘βρά-κι’.
Αποχαιρέτησα τα Αφαντόπαιδα, και τώρα που είναι Σεπτέμβριος ξέρω ότι θα μου λείψουν τα πιο πολλά, η γιορτή του τέλους ήταν πολύ ωραία (έχουμε και DVD για απόδειξη) και γενικά η ανάμνηση της Ρόδου είναι πολύ, πολύ γλυκιά, και από το μέρος αλλά κυρίως από τους ανθρώπους.
Σφήνα μέσα στα της Ρόδου είναι το incognito ταξίδι αστραπή στην Αθήνα ένα ζεστό διήμερο στις αρχές του μήνα, όταν ο Γ. ήταν Τρίπολη και ήρθε Αθήνα με άδεια. Επειδή δεν προβλεπόταν να ιδωθούμε ακόμα και μετά την επιστροφή μου, και θα περνούσε πολύς καιρός από το Πάσχα που ήμαστε μαζί, σε μια παρόρμηση της στιγμής πήγα να κλείσω εισιτήρια. Μετά από πολλές διαβουλεύσεις με την γλυκύτατη και εξυπηρετικότατη κοπέλα του ταξιδιωτικού πρακτορείου, έφυγα Σάββατο βράδυ με αεροπλάνο και έφυγα από Πειραιά με καράβι την Κυριακή το μεσημέρι. Μετά από 17 ώρες, ήμουν στη Ρόδο. Αλλά αυτές τις 12 ώρες που ήμουν με τον Γ. δεν τις αλλάζω με τίποτα. Πήραμε και οι δύο δύναμη για τη συνέχεια.
Ιούλιος Καίσαρ
Η επιστροφή στο σπίτι έχει κάθε φορά πολλές πλευρές. Άνοιξε βαλίτσες, τακτοποίησε πράγματα, μάζεψε άλλα που δε σου χρειάζονται τώρα αλλά θα χρειαστούν τον Σεπτέμβρη και πάει λέγοντας. Δες τους φίλους, πείτε τα νέα σας, πήγαινε σε μέρη που έχεις πεθυμήσει (Starbuck´s, Evergreen, Γκάζι, Θησείο), προσπάθησε να χορτάσεις το αγόρι σου που σου έχει λείψει τόσο πολύ… Διαδρομές, πρώτη βόλτα στη παραλία τα Χαλκίδας, παρέα με την Κ. για να καταθέσεις χαρτιά, ένα μπάνιο στην Ανάβυσσο (αλλά έχουμε σχεδόν 30 στη Ρόδο) και δύο διήμερα απόλυτης χαλάρωσης στο Κιάτο. Καλός μήνας.
Κάθε μήνας Αύγουστος
Μήνας-εμπλοκή. Θα μπορούσα να είχα δει τον Γ. περισσότερες φορές αλλά ας όψεται η μαμά πατρίδα. Ήσυχα, αθόρυβα και μάλλον γρήγορα θα έλεγα ότι πέρασε αυτός ο μήνας, με ένα μικρό άγχος μέχρι να βγουν οι τοποθετήσεις αλλά ευτυχώς έμαθα ότι θα είμαι κέντρο Χαλκίδας και ηρέμησα. Κατά τ’ άλλα όλοι έλειπαν σε διακοπές και βαριόμουν μέχρι θανάτου, κανένα καλό τραγούδι δεν άκουσα, εκτός από μία φωτεινή εξαίρεση, το ‘Έλα’ της Ελεονόρας Ζουγανέλη, καμιά επανάληψη της προκοπής δεν έδειξε η τηλεόραση και γενικά χλιαρός μήνας, με φωτεινές εξαιρέσεις τα ρακόμελα της ‘Μορφής’ στα γενέθλιά μου, τις lemon pie του Chocolat και τις εξόδους του Γ. Α! και το coctail night στο Mayo με τα κορίτσια.
Επόμενη ανταπόκριση: Χαλκίδα
Ιούνιος Ρόδου
Ο Ιούνιος μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο του πιο γεμάτου μήνα αλλά ταυτόχρονα του πιο διασκεδαστικού. Ήταν επίσης ο μήνας των επισκέψεων. Μ2, Μ, Α. και για ένα 24ωρο η τετράδα βρέθηκε μαζί σε διακοπές. Πριν τα κορίτσια είχε έρθει ο πατέρας, που όταν έφυγε φορτώθηκε δύο βαλίτσες και ένα σακ βουαγιάζ- παρόλα αυτά πάλι δύο τεράστιες βαλίτσες γέμισαν με την οριστική αναχώρησή μου από το νησί των ιπποτών. Δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω από τα highlights γι’ αυτό θα παραθέσω διάφορα και εσείς διαλέγετε το καλύτερο: Είδαμε το περίφημο Colorado, ένα κλαμπ με πολύ ωραίες φωνές στο live –αλλά απαίσιο στυλίστα και πολλούς πέφτουλες Άγγλους τουρίστες, οδήγησε η Α. στη Λίνδο, κάναμε μπάνια μέχρι τελικής πτώσεως, φάγαμε σε Κινέζικο αλλά μας βγήκε ξινό λόγω ιπτάμενης κατσαρίδας-τέρατος και τρέχαμε να προλάβουμε το καράβι αλλιώς η Μ2. θα έμενε άλλη μια μέρα μαζί μας (μήπως να το χάναμε τελικά;) Έπρηξα τους πάντες με το γιουβέτσι μου (ένα πολύπλοκο φαγητό έμαθα να μαγειρεύω και εγώ, να μη το διαφημίσω;) και ολοκλήρωσα πανηγυρικά τα μαθήματα με τον Brian με την εκμάθηση της λέξης ‘βρέχει’ που εκείνος πρόφερε ‘βρά-κι’.
Αποχαιρέτησα τα Αφαντόπαιδα, και τώρα που είναι Σεπτέμβριος ξέρω ότι θα μου λείψουν τα πιο πολλά, η γιορτή του τέλους ήταν πολύ ωραία (έχουμε και DVD για απόδειξη) και γενικά η ανάμνηση της Ρόδου είναι πολύ, πολύ γλυκιά, και από το μέρος αλλά κυρίως από τους ανθρώπους.
Σφήνα μέσα στα της Ρόδου είναι το incognito ταξίδι αστραπή στην Αθήνα ένα ζεστό διήμερο στις αρχές του μήνα, όταν ο Γ. ήταν Τρίπολη και ήρθε Αθήνα με άδεια. Επειδή δεν προβλεπόταν να ιδωθούμε ακόμα και μετά την επιστροφή μου, και θα περνούσε πολύς καιρός από το Πάσχα που ήμαστε μαζί, σε μια παρόρμηση της στιγμής πήγα να κλείσω εισιτήρια. Μετά από πολλές διαβουλεύσεις με την γλυκύτατη και εξυπηρετικότατη κοπέλα του ταξιδιωτικού πρακτορείου, έφυγα Σάββατο βράδυ με αεροπλάνο και έφυγα από Πειραιά με καράβι την Κυριακή το μεσημέρι. Μετά από 17 ώρες, ήμουν στη Ρόδο. Αλλά αυτές τις 12 ώρες που ήμουν με τον Γ. δεν τις αλλάζω με τίποτα. Πήραμε και οι δύο δύναμη για τη συνέχεια.
Ιούλιος Καίσαρ
Η επιστροφή στο σπίτι έχει κάθε φορά πολλές πλευρές. Άνοιξε βαλίτσες, τακτοποίησε πράγματα, μάζεψε άλλα που δε σου χρειάζονται τώρα αλλά θα χρειαστούν τον Σεπτέμβρη και πάει λέγοντας. Δες τους φίλους, πείτε τα νέα σας, πήγαινε σε μέρη που έχεις πεθυμήσει (Starbuck´s, Evergreen, Γκάζι, Θησείο), προσπάθησε να χορτάσεις το αγόρι σου που σου έχει λείψει τόσο πολύ… Διαδρομές, πρώτη βόλτα στη παραλία τα Χαλκίδας, παρέα με την Κ. για να καταθέσεις χαρτιά, ένα μπάνιο στην Ανάβυσσο (αλλά έχουμε σχεδόν 30 στη Ρόδο) και δύο διήμερα απόλυτης χαλάρωσης στο Κιάτο. Καλός μήνας.
Κάθε μήνας Αύγουστος
Μήνας-εμπλοκή. Θα μπορούσα να είχα δει τον Γ. περισσότερες φορές αλλά ας όψεται η μαμά πατρίδα. Ήσυχα, αθόρυβα και μάλλον γρήγορα θα έλεγα ότι πέρασε αυτός ο μήνας, με ένα μικρό άγχος μέχρι να βγουν οι τοποθετήσεις αλλά ευτυχώς έμαθα ότι θα είμαι κέντρο Χαλκίδας και ηρέμησα. Κατά τ’ άλλα όλοι έλειπαν σε διακοπές και βαριόμουν μέχρι θανάτου, κανένα καλό τραγούδι δεν άκουσα, εκτός από μία φωτεινή εξαίρεση, το ‘Έλα’ της Ελεονόρας Ζουγανέλη, καμιά επανάληψη της προκοπής δεν έδειξε η τηλεόραση και γενικά χλιαρός μήνας, με φωτεινές εξαιρέσεις τα ρακόμελα της ‘Μορφής’ στα γενέθλιά μου, τις lemon pie του Chocolat και τις εξόδους του Γ. Α! και το coctail night στο Mayo με τα κορίτσια.
Επόμενη ανταπόκριση: Χαλκίδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)